Περίοδος 72-73: Η πρώτη άνοδος της ΑΕΛ στην Α’ Εθνική Κατηγορία
Στις 23 Ιουνίου του 1973 σ’ ένα κατάμεστο Αλκαζάρ η ΑΕΛ κερδίζει με χαρακτηριστική ευκολία την Καλλιθέα με 3-0 και σφραγίζει και τυπικά την άνοδό της στην Α’ Εθνική κατηγορία τερματίζοντας πρώτη με 98 βαθμούς μπροστά από τη δεύτερη Αναγέννηση Καρδίτσας που τερμάτισε με 89 βαθμούς.

Τα τέρματα της ΑΕΛ πετυχαίνουν ο Παγκαρλιώτας στο 16', ο Δ. Σεϊταρίδης στο 38' και ο Χαριτίδης στο 80'. Η ΑΕΛ παρατάχθηκε στο γήπεδο με την παρακάτω σύνθεση: Σιαβάλας, Σημαντήρης, Σεϊταρίδης Μ., Χιλ, Κυζίρογλου, Μπούϊος, Χαριτίδης, Καβόλι, Ρακιντζόγλου, Σεϊταρίδης και Παγκαρλιώτας. Μετά το τέλος του αγώνα καταχειροκροτούμενοι οι παίκτες κάνουν το γύρο του θριάμβου και ακολουθούν εορταστικές εκδηλώσεις. Συνοπτικά η περίοδος 1972-73 ήταν η καλύτερη μέχρι τότε στην ιστορία της ΑΕΛ.
Η ομάδα είχε ενισχυθεί σημαντικά στις μεταγραφές και οι συνθήκες πια ώριμες για την άνοδό της στην Α’ Εθνική. Το πρωτάθλημα εξελίχθηκε σε μια θριαμβευτική πορεία της ΑΕΛ που διατήρησε την πρωτοπορία από την έκτη μέχρι την τελευταία αγωνιστική. Σ’ αυτό το διάστημα η διαφορά από το δεύτερο κυμαινόταν από τρεις ως έξι βαθμούς. Χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατούσε ήταν το ότι από ένα σημείο και μετά η ομάδα περιόδευε στο Νομό Λάρισας δίνοντας φιλικά με πανηγυρικό χαρακτήρα.

 

Περίοδος 77-78: Η ΑΕΛ επανέρχεται στην Α’ Εθνική Κατηγορία
Στις 18 Ιουνίου του 1978 η ΑΕΛ μπροστά σε χιλιάδες εκδρομείς της συντρίβει στο γήπεδο της Νέας Ευκαρπίας τον Μακεδονικό με 1-4 και τερματίζει πρώτη με 59 βαθμούς μπροστά από τον Ολυμπιακό Βόλου που συγκέντρωσε τελικά 57 βαθμούς. Τα τέρματα της ΑΕΛ πέτυχαν οι Κουκουλίτσιος στο 17' και το 60', ο Βαλαώρας στο 31' και ο Λιάπης στο 87'. Η ΑΕΛ παρατάχθηκε στο γήπεδο με την παρακάτω σύνθεση: Μπουντόλος, Παραφέστας, Σελιώνης, Δράμαλης, Αργυρούλης, Κουμαριάς (63' Μαντζουράκης), Κουκουλίτσιος, Ανδρεούδης, Λιάπης, Μουσιάρης, Βαλαώρας (61' Ράμμος). Την αποστολή της ΑΕΛ υποδέχτηκαν στη θεσσαλική πρωτεύουσα χιλιάδες οπαδοί της, ενώ το πανηγύρι της ανόδου συνεχίστηκε σε ολόκληρη την πόλη όλο το βράδυ. Συνοπτικά η περίοδος 1977-78 ολοκλήρωσε το έργο της προηγούμενης περιόδου όταν η ΑΕΛ είχε τερματίσει στην τρίτη θέση με 46 βαθμούς. Ο ισορροπημένος συνδυασμός έμπειρων και ταλαντούχων παικτών κατάφερε να δημιουργήσει μια ομάδα ισχυρή που έδειξε τις διαθέσεις της από τις πρώτες αγωνιστικές. Από ένα σημείο και μετά η μάχη για την άνοδο διεξαγόταν ανάμεσα στην ΑΕΛ και τον Ολυμπιακό Βόλου.
Προς το τέλος η λαρισινή ομάδα βρισκόταν στην κορυφή της βαθμολογίας και κρατούσε την τύχη στα χέρια της. Με τη μεγάλη νίκη επί του Μακεδονικού η ΑΕΛ εξασφάλισε τον τίτλο του πρωταθλητή στο Βόρειο Όμιλο της Β’ Εθνικής. Η μεγάλη επιτυχία της ανόδου που έγινε πραγματικότητα από παίκτες στην πλειοψηφία τους λαρισαίους πανηγυρίστηκε ανάλογα από τους λαρισαίους φιλάθλους.

19/6/1982 Τελικός Κυπέλλου Ελλάδας: Παναθηναϊκός-ΑΕΛ: 1-0
Είναι η πρώτη παρουσία της ΑΕΛ σε τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Η λαρισινή ομάδα απέκλεισε στον α’ γύρο τον Ολυμπιακό Βόλου με 2-0 στο Αλκαζάρ, στο β’ γύρο την Ξάνθη με 1-0 στο Αλκαζάρ, στον γ’ γύρο τον Εθνικό με 0-1 εκτός έδρας και 0-0 στο Αλκαζάρ, στα προημιτελικά τον Διαγόρα με 1-0 στο Αλκαζάρ και 0-0 εκτός έδρας, στα ημιτελικά την Κόρινθο χάνοντας 1-0 εκτός έδρας και κερδίζοντας με 3-1 στο Αλκαζάρ. Ο τελικός διεξάγεται στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας μπροστά σε περίπου 20.000 κόσμο από τους οποίους οι 5.000 είναι οπαδοί της Λάρισας. Η ομάδα παρατάσσεται στο γήπεδο με την παρακάτω σύνθεση: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος, Αργυρούλης, Δράμαλης (82' Βουτυρίτσας), Μαλουμίδης, Γκόλαντας, Κουτάς (82' Μητσιμπόνας), Ανδρεούδης, Βαλαώρας.

Παρά το γεγονός πως ο ΠΑΟ είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για τον τελικό, η ΑΕΛ με περίτεχνο ποδόσφαιρο απειλεί άμεσα και χάνει ευκαιρίες στο πρώτο ημίχρονο με τους Παραφέστα στο 8', Βαλαώρα στο 9' και στο 20', Γκόλαντα στο 31', Μαλουμίδη στο 38', ενώ στο 27' ο Γκαλίτσιος έχει δοκάρι. Στο 47' δεν δίνεται καθαρό πέναλτυ σε ανατροπή του Βαλαώρα ενώ στο 49' ο Χαραλαμπίδης πετυχαίνει το μοναδικό τέρμα του αγώνα. Η ΑΕΛ συνεχίζει να χάνει ευκαιρίες με τον Μαλουμίδη στο 61' και το 74' ενώ στο 76' δεν δίνεται πέναλτυ σε ανατροπή του ίδιου παίκτη. Αυτό όμως που δεν κάνει ο Βασσάρας σε δύο περιπτώσεις υπέρ της ΑΕΛ, το κάνει στο 72' σε θεατρινίστικο πέσιμο του Γαλάκου. Το πέναλτυ εκτελείται άστοχα από τον Χαραλαμπίδη. Η ΑΕΛ συνεχίζει να υπερέχει ανούσια ως το τέλος που βρίσκει νικητή τον ΠΑΟ. Η πρώτη παρουσία της ΑΕΛ σε τελικό του θεσμού δεν μεταφράζεται τελικά ούτε σε έξοδο στην Ευρώπη καθώς πρωταθλητής ανακηρύσσεται ο Ολυμπιακός, είναι όμως το πρώτο ηχηρό μήνυμα της μεγάλης ομάδας της δεκαετίας του ‘80.

Περίοδος 1982-83: Η πρώτη έξοδος της ΑΕΛ στην Ευρώπη
Στις 26 Ιουνίου του 1983, στα πλαίσια της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής Κατηγορίας, η ΑΕΛ κερδίζει εύκολα τον Μακεδονικό στο Αλκαζάρ με 3-1 και τερματίζει 2η με 45 βαθμούς σφραγίζοντας την πρώτη έξοδό της στην Ευρώπη με τη συμμετοχή της στο Κύπελλο UEFA. Τα τέρματα της ΑΕΛ πέτυχαν οι Βαλαώρας στο 8' και Κμίετσικ στι 32' και το 83', ενώ η ομάδα παρατάχθηκε με την παρακάτω σύνθεση: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος, Μητσιμπόνας, Βουτυρίτσας (49? Τσιώλης), Μαλουμίδης, Κμίετσικ, Χάσενμπουργκ (76' Ντόσας), Ανδρεούδης, Βαλαώρας. Η νίκη αυτή πανηγυρίστηκε δεόντως από χιλιάδες οπαδούς της ΑΕΛ στο κέντρο της πόλης και οι πιο ένθερμοι από αυτούς δεν δίστασαν να βουτήξουν στα νερά των συντριβανιών. Συνοπτικά η περίοδος 1982-83 δεν ξεκίνησε καλά για την ΑΕΛ.

Όταν όμως η ομάδα βρήκε το δρόμο της όλη η φίλαθλη Ελλάδα έμεινε άφωνη από την πορεία της. Στη διάρκεια του δεύτερου γύρου πετυχαίνει οχτώ συνεχόμενες νίκες που τη φέρνουν στη δεύτερη θέση. Ιστορική ήταν η νίκη επί του πρωταθλητή Ολυμπιακού στο Στάδιο Καραϊσκάκη με 0-1 (σκόρερ ο Μαλουμίδης στο 5') όπως και η επιβλητική εμφάνιση στα Τρίκαλα (λόγω τιμωρίας της ΑΕΛ) απέναντι στην ΑΕΚ. Η θεσσαλική ομάδα διέσυρε τους αθηναίους και τελικά κέρδισε με το συντριπτικό 4-1 με γκολ των Βαλαώρα στο 5', Μαλουμίδη στο 47' με πέναλτυ, Ζιώγα στο 68' και Κμίετσικ στο 70'. Μεγάλη εμφάνιση έκανε η ΑΕΛ στο Ηράκλειο όταν διέλυσε τον ΟΦΗ με 1-4 (με σκόρερς τους Γκαλίτσιο στο 33', Ζιώγα στο 50' και το 86' και Βαλαώρα στο 77') και ανάγκασε τους Κρητικούς να την χειροκροτούν όρθιοι τα τελευταία 30 λεπτά. Η ομάδα της περιόδου 82-83 απέδωσε μοντέρνο, γρήγορο και περίτεχνο ποδόσφαιρο και δίκαια κέρδισε την προσωνυμία “μικρό Αμβούργο”. Η πρώτη της έξοδος στην Ευρώπη ήταν η ουσιαστική επιβράβευση και δικαίωση μιας προσπάθειας που κράτησε αρκετά χρόνια.

Σεπτέμβριος 1983: Η πρώτη συμμετοχή της ΑΕΛ στο Κύπελλο UEFA
Η ΑΕΛ στην πρώτη ευρωπαϊκή της έξοδο βρέθηκε αντιμέτωπη με την ουγγρική Χόνβεντ. Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 14 Σεπτεμβρίου στο Αλκαζάρ. Η λαρισινή ομάδα παρατάχθηκε με την παρακάτω σύνθεση: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος, Μητσιμπόνας, Βουτυρίτσας, Μαλουμίδης, Χάσενμπουργκ, Ζιώγας (46' Κμίετσικ), Ανδρεούδης, Βαλαώρας (67' Γκαμπέτας). Σε όλη τη διάρκεια του αγώνα η λαρισινή ομάδα βρισκόταν στην επίθεση.

Προηγήθηκε νωρίς στο σκορ με πέναλτυ του Μαλουμίδη στο 14' και παροτρυνόμενη από τους οπαδούς της που είχαν εντυπωσιακή “ευρωπαϊκή” παρουσία, έκλεισε την Χόνβεντ στην περιοχή της. Στο 31', στο 36' και στο 39' χάνονται ευκαιρίες να διπλασιαστεί το σκορ. Στο δεύτερο ημίχρονο χάνονται κι άλλες σπουδαίες ευκαιρίες από τον Μαλουμίδη στο 59' και 88', και τον Κμίετσικ στο 61' και το 77' ενώ στο μεταξύ ο τελευταίος σημειώνει στο 75' το τελικό 2-0. Η Χόνβεντ είχε μόνο μια καλή ευκαιρία με τον Ντάϊκα στο 67'. Όλες αυτές οι απώλειες ευκαιριών τελικά πληρώθηκαν στον επαναληπτικό αγώνα που έγινε στις 28 Σεπτεμβρίου στην Βουδαπέστη. Περίπου 2.000 οπαδοί της ΑΕΛ ακολούθησαν την ομάδα στην Ουγγαρία με το όνειρο της πρόκρισης στον επόμενο γύρο. Η ομάδα παρατάχθηκε με την παρακάτω σύνθεση: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος, Μητσιμπόνας, Βουτυρίτσας, Μαλουμίδης, Κμίετσικ (50' Δράμαλης), Χάσενμπουργκ (79' Ζιώγας), Ανδρεούδης, Βαλαώρας.

Η ΑΕΛ αγωνίστηκε με αμυντικογενές σχήμα (επιλογή που τελικά πλήρωσε) και κράτησε ανέπαφη την εστία της στο πρώτο ημίχρονο. Μετά την λανθασμένη αλλαγή του Κμίετσικ με το Δράμαλη, η ομάδα οπισθοχωρεί και δέχεται δύο τέρματα από τον Ντάϊκα στο 53' και το 71'. Στο 86' χάνει μοναδική ευκαιρία μες τον Ανδρεούδη να πάρει την πρόκριση κι ο αγώνας οδηγείται στην παράταση. Η ΑΕΛ ξεκινά εντυπωσιακά με ευκαιρίες των Ζιώγα στο 101' και Βουτυρίτσα-Μαλουμίδη στο 109'. Ενώ όλα δείχνουν ότι ο αγώνας οδηγείται στα πέναλτυ, ο Ντάϊκα σκοράρει ξανά στο 114' και δίνει την πρόκριση στη Χόνβεντ. Η ΑΕΛ μένει άδοξα μόνο με την εμπειρία της πρώτης ευρωπαϊκής εξόδου.

6/6/1984 Τελικός Κυπέλλου Ελλάδας: Παναθηναϊκός-ΑΕΛ: 2-0
Είναι η δεύτερη παρουσία της ΑΕΛ σε τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Η λαρισινή ομάδα απέκλεισε στον ‘Α γύρο την Κοζάνη με 2-0 στο Αλκαζάρ, στο `Β γύρο την Αχαϊκή με νίκη 10-0 στο Αλκαζάρ και ήττα 1-0 εκτός έδρας, στο ‘Γ γύρο την ΑΕΚ με νίκη 0-1 εκτός έδρας και ισοπαλία 1-1 στο Αλκαζάρ, στα προημιτελικά την Καβάλα με νίκη 3-0 στο Αλκαζάρ και ισοπαλία 0-0 εκτός έδρας, και στα ημιτελικά τον Ηρακλή με νίκη 1-0 στο Αλκαζάρ και ισοπαλία 0-0 εκτός έδρας. Η πρόκριση της ΑΕΛ στον τελικό του κυπέλλου με αντίπαλο τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό σήμαινε αυτόματα και την έξοδό της στο Κύπελλο Κυπελλούχων. Ο τελικός έγινε στο ΟΑΚΑ στις 6 Ιουνίου του 84, μόλις τρεις ημέρες μετά τον επαναληπτικό ημιτελικό με τον Ηρακλή στο Καυτατζόγλειο.

Η ΑΕΛ παρατάχθηκε με την παρακάτω σύνθεση: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος, Μητσιμπόνας, Βουτυρίτσας, Κυριλλίδης (46' Τσιώλης), Κμίετσικ (73' Γκαμπέτας), Ζιώγας, Ανδρεούδης, Μαλουμίδης. Η εμφάνιση της λαρισινής ομάδας στον τελικό του 1984 ήταν σαφώς κατώτερη απο εκείνη του 1982. Στερήθηκε τις υπηρεσίες του Βαλαώρα που είχε αποβληθεί στον επαναληπτικό ημιτελικό του Καυτατζογλείου κι εμφανίστηκε κουρασμένη και επηρεασμένη από την υπερπροσπάθεια αυτού του αγώνα. Έτσι ο αγώνας εξελίχθηκε σ’ έναν επιθετικό μονόλογο του Παναθηναϊκού που βρέθηκε εύκολα μπροστά στο σκορ με τέρματα των Δημόπουλου στο 18' και Αντωνίου στο 39'. Η ΑΕΛ δεν μπόρεσε να αντιδράσει και η καλύτερη στιγμή της στο παιχνίδι ήταν ένα δοκάρι σε χτύπημα φάουλ του Κμίετσικ στο 66'. Ο αγώνας τελείωσε φυσιολογικά με εύκολο νικητή τον Παναθηναϊκό. Παρηγοριά της ΑΕΛ η έξοδος στην Ευρώπη για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Περίοδος 1984-85: Η πορεία της ΑΕΛ στο Κύπελλο Κυπελλούχων
Η συμμετοχή της ΑΕΛ στο Κύπελλο Κυπελλούχων την περίοδο 1984-1985 ήταν εντυπωσιακή και έβαλε για τα καλά το όνομα της Θεσσαλικής ομάδας στον ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό χάρτη. Στον Α’ γύρο βρέθηκε στο δρόμο της η ουγγρική Σίοφοκ που αγωνιζόταν στην Β’ κατηγορία της χώρας της. Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 19 Σεπτεμβρίου στην Ουγγαρία και έληξε ισόπαλος με σκόρ 1-1. Η ΑΕΛ παρατάχθηκε με την παρακάτω σύνθεση: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος (33' Κολομητρούσης), Μητσιμπόνας, Βουτυρίτσας, Ζιώγας, Κμίετσικ, Άνταμτσικ, Ανδρεούδης, Βαλαώρας. Η Σίοφοκ ξεκίνησε με πάθος, όμως η ΑΕΛ προηγήθηκε έστω και δύσκολα με τον Κμίετσικ στο 30'. Στο 38' ο Ζιώγας είχε δοκάρι ενώ στο 50' ο Κολομητρούσης, στην πρώτη του ευρωπαϊκή συμμετοχή, έχασε καλή ευκαιρία. Στο 69' ο Βαλαώρας πετυχαίνει το 2-0 και ο ρυθμός του αγώνα πέφτει. Στο 84' σέντρα του Πατσιαβούρα βρίσκει το δοκάρι, ενώ δύο λεπτά μετά οι Ούγγροι χάνουν μοναδική ευκαιρία να μειώσουν. Έτσι, έστω και χωρίς την μεγάλη εμφάνιση η ΑΕΛ προκρίνεται για πρώτη φορά σε δεύτερο γύρο ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

 Η κλήρωση των αγώνων του δευτέρου γύρου του Κυπέλλου Κυπελλούχων φέρνει αντίπαλο της Λαρισινής ομάδας την φημισμένη ελβετική Σερβέτ. Ο πρώτος αγώνας γίνεται στις 24 Οκτωβρίου στο Αλκαζάρ και η ΑΕΛ παρατάχθηκε με την παρακάτω σύνθεση: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος, Μητσιμπόνας, Βουτυρίτσας, Τσιώλης (46' Ζιώγας), Κμίετσικ (80' Κυριλλίδης), Άνταμτσικ, Ανδρεούδης, Βαλαώρας. Η Θεσσαλική ομάδα ξεκίνησε άσχημα τον αγώνα και σε ολόκληρο το πρώτο ημίχρονο είχε μέτρια απόδοση με αποτέλεσμα να προηγηθεί στο σκορ η Σερβέτ με τον Κοχ στο 12'. Όμως το δεύτερο ημίχρονο αποτελεί ένα απο τα καλύτερα ημίχρονα στην ιστορία της ΑΕΛ Η ομάδα μεταμορφωμένη παρασύρει σαν σίφουνας τους Ελβετούς που γλιτώνουν από συντριβή χάρη στην εκπληκτική απόδοση του τερματοφύλακα Μπούργκενερ. Ο τελευταίος πραγματοποιεί σωτήριες αποκρούσεις σε σουτ του Άνταμτσικ στο 56' και στο 87', του Κμίετσικ στο 58' και του Ζιώγα. Τα τέρματα της ΑΕΛ σημειώνουν οι Άνταμτσικ στο 52' και Κμίετσικ στο 62' με πέναλτυ ενώ οι Ελβετοί αισθάνονται τυχεροί που γλύτωσαν μόνο με 2-1 αντί για ένα πολύ βαρύ σκορ. Η ρεβάνς γίνεται στο παγωμένο Σαρμίγ της Γενεύης στις 7 Νοεμβρίου και η ΑΕΛ μπροστά σε πολλούς οπαδούς της και Έλληνες από όλη την Ευρώπη, παρατάχθηκε με την παρακάτω σύνθεση: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος, Μητσιμπόνας, Βουτυρίτσας, Ζιώγας (89' Κυριλίδης), Κμίετσικ, Άνταμτσικ (82' Ρήγας), Ανδρεούδης, Βαλαώρας. Η μορφή του αγώνα ήταν χωρίς αμφιβολία ο Γιώργος Πλίτσης που αντιμετώπισε με επιτυχία όλους τους κινδύνους όσο η Σερβέτ πίεσε ασφυκτικά. Η ΑΕΛ είναι πολύ επικίνδυνη στις αντεπιθέσεις και στο 61' ο Γιάννης Βαλαώρας χορεύοντας την άμυνα των Ελβετών πετυχαίνει το μοναδικό γκολ της συνάντησης. Μετά το 0-1 οι Ελβετοί επιτίθενται μαζικά και η Θεσσαλική ομάδα εκμεταλλεύεται το χώρο και χάνει μοναδικές ευκαιρίες για διεύρυνση του σκορ με τον Ρήγα στο 86' και το 90', και τον Ζιώγα στο 87'! Το τέλος του αγώνα βρίσκει τους παίκτες της ΑΕΛ ένα κουβάρι να πανηγυρίζουν την ιστορική πρόκριση. Την επόμενη μέρα 2000 οπαδοί της τους υποδέχονται σαν ήρωες στα διόδια Μοσχοχωρίου. Η πρόκριση επαρχιακής ομάδας στα προημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης ήταν πρωτοφανές γεγονός για τα ελληνικά δεδομένα και κάτι που για οποιαδήποτε λεγόμενη “μεγάλη” ομάδα δεν συνέβαινε συχνά.

 Στα προημιτελικά του θεσμού η θεσσαλική ομάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν ακόμα μεγάλο αντίπαλο την Δυναμό Μόσχας. Ο πρώτος αγώνας έγινε στο Αλκαζάρ στις 6 Μαρτίου του 85 και η ΑΕΛ παρατάχθηκε με την παρακάτω σύνθεση: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος, Μητσιμπόνας, Βουτυρίτσας, Ζιώγας (87' Αλεξούλης), Κμίετσικ, Άνταμτσικ, Ανδρεούδης (82' Χριστοδούλου), Βαλαώρας. Η ομάδα πραγματοποίησε μια μέτρια εμφάνιση με πολλά απο τα μεγάλα της ονόματα να βρίσκονται σε άσχημη μέρα με αποτέλεσμα η ισοπαλία να έρθει φυσιολογικά. Στο 24' σουτ του Κμίετσικ χτύπησε στο δοκάρι ενώ στο 60' και το 72' ο Άνταμτσικ έχασε μεγάλες ευκαιρίες. Τέλος στο 81' φοβερό σουτ του Μητσιμπόνα αποκρούστηκε απο τον τερματοφύλακα ενώ στο 45' δεν είχε δοθεί πέναλτυ σε απόκρουση του Γκολόβια με το χέρι. Ο αγώνας τελείωσε με το στείρο 0-0 και τα παράπονα για την φιλοσοβιετική διαιτησία του Νέμεθ. Η ρεβάνς έγινε στις 20 Μαρτίου στο στάδιο της Τιφλίδας λόγω κακών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν στη Μόσχα, και η Α.Ε.Λ. παρατάχθηκε με την παρακάτω σύνθεση: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος, Μητσιμπόνας, Βουτυρίτσας, Ζιώγας (38' Τσιώλης και στο 68' στη θέση του ο Ρήγας), Κμίετσικ, Άνταμτσικ, Ανδρεούδης, Βαλαώρας. Έντονη ήταν η παρουσία χιλιάδων ρωσοποντίων στο γήπεδο, εκτός από τους λιγοστούς λαρισαίους εκδρομείς, που πήγαν να δουν την ελληνική ομάδα. Η ΑΕΛ έπαιξε αμυντικά στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα μέχρι το 60' όταν ο Φόμιτσιωφ πέτυχε με μακρινό σουτ το μοναδικό τέρμα του αγώνα (η μπάλα πέρασε την γραμμή μόλις λίγα εκατοστά).
Αμέσως η θεσσαλική ομάδα πήρε τον έλεγχο του αγώνα και ο Άνταμτσικ έχασε δύο μοναδικές ευκαιρίες να σκοράρει στο 61' και το 66'. Μεγάλη και τελευταία ευκαιρία χάνει για την ΑΕΛ ο Ανδρεούδης στο 70! Ο αγώνας τελειώνει και η Δυναμό παίρνει την πρόκριση κυρίως λόγω της μέτριας εμφάνισης των λαρισινών. Η μοναδική όμως διάκριση της ΑΕΛ στο θεσμό του Κυπέλλου Κυπελλούχων έκανε μεγάλη αίσθηση κι έδειξε πως η μεγάλη αυτή ομάδα ήταν ικανή για ακόμα σημαντικότερες επιτυχίες….