Το κρύο σκοτεινό απόγευμα της Δευτέρας 26 Νοεμβρίου τα καπνογόνα άναψαν στην πολυσύχναστη Ανθίμου Γαζή μπροστά από το παρκαρισμένο λεωφορείο. Τα συνθήματα σκόρπισαν την είδηση της αναχώρησης για την Ολλανδία σε βιαστικούς περαστικούς κι άλλο ένα τρελό ταξίδι ξεκίνησε.




Το άγρυπνο πλήρωμα έβλεπε ψιλόβροχο λίγο πριν τα μεσάνυχτα και πλησιάζοντας στο Βελιγράδι το τοπίο έγινε χιονισμένο κι έτσι έμεινε για πολύ. Το πρωινό της Τρίτης ήταν ολόλευκο και πλησιάζοντας στη Βουδαπέστη ένα φοβερό μποτιλιάρισμα ανέκοψε την πορεία για περίπου μιάμιση ώρα. Η Αυστρία ήταν κι αυτή χιονισμένη και η διαδρομή ήταν διαφορετική από το πρώτο ταξίδι με προορισμό το Μπλακμπερν. Τελικά η πολυπόθητη άφιξη στο Μόναχο έγινε στις 08:30.

Ύστερα από 27 ώρες στο δρόμο η κούραση υπέκυψε στην ανάγκη για έξοδο και περιήγηση στο νυχτερινό Μόναχο. Μετά από μία τυπική τουριστική βόλτα στους εμπορικούς πεζόδρομους του κέντρου και την πλατεία του δημαρχείου οι περισσότεροι κατέληξαν στα γερμανικά εστιατόρια και μπιραρίες. Αφού νικήθηκε και η αίσθηση της πείνας είχε φτάσει η ώρα για τη σκοτεινή πλευρά της πόλης που δεν κοιμάται ποτέ: ένα cult club για μυημένους του οποίου το όνομα δεν αποκαλύπτουμε είχε περισσεύματα ανοχής ακόμα και για συνθήματα οπαδών. Εκεί που η μουσική χαμηλώνει για τις δικές μας φωνές και τα κορίτσια φιλιούνται με πάθος μεταξύ τους, εκεί που οι τοίχοι διακοσμούνται από τους θαμώνες με αυτοκόλλητα ομάδων και συνθήματα από μαρκαδόρους, η νύχτα αρχίζει να ζαλίζεται και οι γερμανοί τραβούν βίντεο με τα κινητά τους τους τύπους με τα βυσσινί που τραγουδούν τα δικά τους άγνωστα παράξενα τραγούδια.


Το πρωινό της Τετάρτης είχε ένα καθαρό ουρανό και το ταξίδι για τον κύριο προορισμό άρχισε στις 07:30. Η διαδρομή γέμισε από την ησυχία του περασμένου ξενυχτιού. Η κατάληξη ήταν το πολύχρωμο, ακόλαστο Αμστερνταμ, μετά από μία ταλαιπωρία προσανατολισμού γύρω στις 20:30 το βράδυ. Η έξοδος δύο ώρες περίπου αργότερα αποκάλυψε την κατάληψη της πόλης από τους βυσσινί. Η τυπική περιοδεία στα coffee shops και στις βιτρίνες με τα πρόθυμα κορίτσια ήταν υποχρεωτική για όλους και η κατάληξη πολλών ήταν οι μπυραρίες.


Το πρωί της ημέρας του αγώνα ήταν γεμάτο Αμστερνταμ με συγκέντρωση στη Dam Square και συνθήματα, βόλτα στην αγορά της πόλης και ψώνια. Στις 13:00 επιστρέφουμε στο ξενοδοχείο και αναχωρούμε για το Amsterdam Arena. Τελικά για λίγα λεπτά δεν προλαβαίνουμε την τελευταία ξενάγηση και περιοριζόμαστε σε μια βόλτα στη μπουτίκ του γηπέδου. Στις 18:00 αναχωρούμε για το Alkmaar όπου, πριν την είσοδο στην εξέδρα που θα μας φιλοξενήσει, γίνεται η καθιερωμένη επίσκεψη στη μπουτίκ των γηπεδούχων.Η είσοδός μας στο γήπεδο γίνεται γύρω στις 19:30, τα πανό απλώνονται και τα συνθήματα γεμίζουν τον αέρα. Η λήξη του αγώνα φέρνει το άτυπο τέλος στην ευρωπαϊκή περιπέτεια της ΑΕΛ γι’αυτήν την αγωνιστική περίοδο. Το λεωφορείο ταξιδεύει όλη τη νύχτα με το πλήρωμά του κουρασμένο, ελαφρώς πικραμένο αλλά διψασμένο και για άλλα τρελά ταξίδια.


Το πρωί της Παρασκευής διασχίζουμε τη Γερμανία και γύρω στις 14:00 βρισκόμαστε στον τελευταίο σταθμό διανυκτέρευσης, τη Βιέννη. Η πρωτεύουσα της Αυστρίας ήταν ήδη έτοιμη για τα Χριστούγεννα, στολισμένη με απίστευτο τρόπο, με αμέτρητους πλανόδιους μουσικούς και ανθρώπους που απολάμβαναν τα ποτά τους στους παγωμένους και όμορφους πεζόδρομους. Η επιστροφή στο ξενοδοχείο συνοδεύεται με ένα ξενύχτι στο μπαρ και πολλές μπύρες.


Το πρωινό του Σαββάτου στις 08:30, ξεκινά το τελευταίο στάδιο της επιστροφής εγκαταλείποντας τη Βιέννη. Το μεσημέρι φέρνει μία στάση για φαγητό στο Βελιγράδι. Το ταξίδι ολοκληρώθηκε στις 2 τα ξημερώματα της Κυριακής. Άλλη μία επιστροφή άνοιξε αυτόματα την πόρτα για την επόμενη αναχώρηση σε ένα νέο πιο τρελό ταξίδι από το προηγούμενο. Μένει μόνο να περιμένουμε την ομάδα να μας δώσει το νέο σύνθημα…