Στις 29 Σεπτεμβρίου 1997 η ΑΕΛ,στα πλαίσια της 3ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος Β Εθνικής, αντιμετώπισε την Δόξα Βύρωνα στο Αλκαζάρ και οι βυσσινί του Κάζιμιρ Κμίετσικ επιβλήθηκαν με 1-0.Μετα το τέλος του αγώνα λιθοβολήθηκε το πούλμαν της αποστολής της Δόξας Βύρωνα και τραυματίστηκε σοβαρά ένας 17χρονος συνοδός της φιλοξενούμενης ομάδας.Το συγκεκριμένο περιστατικό αποτέλεσε την αφετηρία ενός έντονου προβληματισμού της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λάρισας.

Τότε  εμφανίστηκε για πρώτη φορά η μελέτη της αλλαγής ταξινόμησης των φιλάθλων στις εξέδρες του Αλκαζάρ. Άρχισε να ευδοκιμεί η σκέψη να τοποθετούνται οι αντίπαλοι οπαδοί στη θύρα 1, στην ιστορική και παραδοσιακή θέση των Monsters, καθώς το βοηθητικό που βρίσκεται πίσω της όπως και η περίφραξη αποτελούσαν μια μεγάλη απόσταση προστασίας. Επίσης διευκολυνόταν και η παραλαβή των αυτοκινήτων για όσους παρκάριζαν έξω από τις θύρες 6,7,8 καθώς ήταν υποχρεωμένοι πάντα να περιμένουν πρώτα για την αναχώρηση των φιλοξενούμενων οπαδών. Οι πρώτες νύξεις για την βούληση της αστυνομίας να κινηθεί προς την κατεύθυνση αυτή έγιναν αρχές Οκτωβρίου του 1997, πριν καλά καλά ο σύνδεσμος επανιδρυθεί με την τωρινή του μορφή και την επίσημη πια αναγνώριση από το Πρωτοδικείο. Η σκέψη όμως γεννήθηκε και έμεινε ύπουλα σε αναμονή περιμένοντας το "πλήρωμα του χρόνου" δηλαδή τις ιδανικές συνθήκες για να τεθεί σε εφαρμογή... Χρειάστηκε να περιμένουν έξι μήνες για την ιδανική αφορμή. Την Κυριακή 5 Απριλίου 1998 η ΑΕΛ αντιμετώπισε την Νίκη Βόλου σε έναν ήρεμο σχετικά αγώνα που έληξε τελικά ισόπαλος 1-1. Μετά τη λήξη οι οπαδοί της ΑΕΛ επιχείρησαν να επιτεθούν στους λιγοστούς οπαδούς των φιλοξενούμενων όταν αυτοί οδηγούνταν με αστυνομική συνοδεία στα λεωφορεία τους. Ο πετροπόλεμος που ξεκίνησε με τους άντρες των ΜΑΤ έφερε τη χρήση δακρυγόνων στην προσπάθεια να διαλυθεί το πλήθος. Οι μάχες συνεχίστηκαν και πιο μακριά από τον περιβάλλοντα χώρο του Αλκαζάρ, στο άλσος του Αλκαζάρ, στη γέφυρα και στη συνέχεια ακόμα και σε κεντρικούς δρόμους της πόλης: στη Μανωλάκη, στην Κύπρου την Κούμα και στην κεντρική αλλά και στην πλατεία Ταχυδρομείου. Κάδοι απορριμμάτων κάηκαν, αυτοκίνητα υπέστησαν μεγάλες φθορές ενώ καταστράφηκαν πολλές βιτρίνες καταστημάτων ακόμα και στο κέντρο της πόλης. Στη διάρκεια των επεισοδίων συλλαμβάνονται επτά οπαδοί της ΑΕΛ. Το πρωί της Δευτέρας 6 Απριλίου η αστυνομία σε μια καθαρή κίνηση σκοπιμότητας συλλαμβάνει τον Γιάννη Καλαμάρα με την κατηγορία της εισόδου στον αγωνιστικό χώρο για πανηγυρισμό στο γκολ της ΑΕΛ. Ο Καλαμάρας στην προσαγωγή του στον εισαγγελέα καταδικάζει τα επεισόδια. Όμως ο αντίκτυπός τους είναι τεράστιος με την πανελλαδική προβολή τους από τα πεινασμένα τηλεοπτικά κανάλια που καιροφυλακτούσαν για τέτοιου είδους τροφή. Η Ένωση Αστυνομικών Λάρισας εκδίδει ανακοίνωση καταδικάζοντας την αντικοινωνική συμπεριφορά των χούλιγκανς και ζητώντας την άμεση και ενεργή συμμετοχή αρχών, φορέων και αρμοδίων παραγόντων για την καταπολέμηση του φαινομένου. Ανακοίνωση εκδίδει το Τοπικό Τμήμα της Πανελλήνιας Ένωσης Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος καταδικάζοντας τον προπηλακισμό των πυροσβεστών από τους ταραξίες στην διάρκεια απόπειράς τους να σβήσουν φωτιές σε κάδους απορριμμάτων. Επίσης ο πρώην πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΛ Κώστας Σαμαράς σε μια φτηνή επίδειξη γενικού αφορισμού επαναφέρει προηγούμενη πρόταση του για κατάργηση των συνδέσμων των οργανωμένων φιλάθλων... Μετά τον αγώνα της ΑΕΛ στο Χαριλάου στις 12-4-98 που έληξε 1-1, ακολουθούν οι διακοπές του Πάσχα και μαζί τους η απόφαση της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λάρισας για την απομάκρυνση των οργανωμένων από τη θύρα 1. Μια άμεση συνάντηση της επιτροπής του συνδέσμου με τον τότε αστυνομικό διευθυντή Κώστα Καλαμπαλίκη δεν φέρνει αποτελέσματα σε μια απόφαση που έμοιαζε ειλημμένη πολύ πριν τα επεισόδια μετά τη λήξη του αγώνα ΑΕΛ-Νίκη Βόλου. Η επόμενη σκληρή αλλά αναγκαία απόφαση του συνδέσμου είναι η αποχή από τα επόμενα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας με έναρξη την 28η Αγωνιστική με αντίπαλο την Καστοριά στο Αλκαζάρ για την οποία αποφασίζεται και διαδήλωση διαμαρτυρίας έξω από την Θύρα των επισήμων. Έτσι, την Κυριακή 26 Απριλίου η ΑΕΛ παρατάχθηκε απέναντι στην αντίπαλο της μπροστά σε 300 θεατές (που είναι και η καλύτερη ένδειξη δικαιολογίας της χρονικής στιγμής εφαρμογής της απόφασης της αστυνομίας) και χωρίς τους Monsters. Την ίδια στιγμή οι οργανωμένοι διαδήλωναν έξω από τη θύρα 3 με συνθήματα όπως  "ΑΕΛ παίξε για την αστυνομία και όχι για τους Μonsters που είναι αλητεία". Η φτωχή νίκη με 1-0 περνά σε δεύτερη μοίρα καθώς είναι ολοφάνερο πως η γενική απογοήτευση και απαξίωση στερούν τη δυνατότητα μαζικών αντιδράσεων που θα έφερναν αποτελέσματα. Πριν το επόμενο εντός έδρας παιχνίδι ο σύνδεσμος επιχειρεί άνοιγμα προς την ΠΑΕ κάνοντας συνάντηση με τον Νίκο Παπανικολάου για το ζήτημα της θύρας 1. Το Σάββατο 9 Μαΐου το μεσημέρι στα γραφεία του ιδιοκτήτη της ΑΕΛ, η επιτροπή του συνδέσμου απαιτεί επίσημη τοποθέτηση από την ΠΑΕ και παράλληλα δραστηριοποίηση για πίεση με κάθε τρόπο. Το προηγούμενο βράδυ έχει ήδη πραγματοποιηθεί στα γραφεία του συνδέσμου συνέντευξη τύπου για να κοινοποιήσει τις απόψεις του σχετικά με την έξωση από την θύρα 1, αναφέροντας πως δεν έχει συλληφθεί  μέλος του συνδέσμου στα επίμαχα επεισόδια με την Νίκη Βόλου, ενώ τονίστηκε πως θεωρείται ιστορική η ταύτιση του συνδέσμου με την θύρα αυτή και η συγκεκριμένη απόφαση δεν έχει προηγούμενο παράδειγμα με άλλους οργανωμένους οπαδούς της χώρας μας. Την Κυριακή 10 Μαΐου 1998 η ΑΕΛ αντιμετωπίζει τον Εδεσσαϊκό στο

Αλκαζάρ και ο τοπικός τύπος φιλοξενεί την ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΕΛ που συντάσσεται με τον αγώνα των οργανωμένων κρίνοντας την απόφαση της αστυνομίας να κλείσει τη θύρα 1 σαν υπερβολική και αναποτελεσματική. Παράλληλα, υπάρχει κάλεσμα στον τύπο από τον σύνδεσμο για τα μέλη του, ζητώντας να βρίσκονται στις 3 το μεσημέρι στα γραφεία του συνδέσμου για να αποφασίσουν τι στάση θα κρατήσουν στον αγώνα αυτό αλλά και στο μέλλον, μέχρι να ξανατεθεί η θύρα 1 στη διάθεση τους. Η τελική απόφαση του συνδέσμου είναι να παραταθεί η αποχή από τους εντός έδρας αγώνες μέχρι το τέλος της περιόδου .Στους αγώνες με Εδεσσαϊκό (3-0,10-5-98) Πανσερραϊκό (2-2,23-5-98) και Λύκους (0-1,8-6-98) οι οργανωμένοι απουσιάζουν σε ένα άδοξο, από όλες τις απόψεις, φινάλε της αγωνιστικής περιόδου. Την Πέμπτη 14 Μαΐου 1998 αποστέλλεται ανακοίνωση του συνδέσμου με σκοπό να αιτιολογηθεί η απόφαση της αποχής από τους αγώνες και να δημοσιοποιηθούν τα επιχειρήματα του συνδέσμου κόντρα στην απόφαση της αστυνομίας. Η ανακοίνωση κλείνει με την υπόσχεση πως θα γίνει κάθε προσπάθεια για ν' αλλάξει η άδικη αυτή απόφαση. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται "άλλωστε η ιστορία δεν μας αφήνει να κάνουμε διαφορετικά..." Την Τρίτη 14 Ιουλίου η ΑΕΛ ξεκινά μια νέα προσπάθεια που παρουσιάζεται φιλόδοξη και με προϋποθέσεις επιστροφής, και ένας άνεμος αισιοδοξίας πνέει και στους φιλάθλους που δίνουν βροντερό "παρών" στην "πρώτη" της ομάδας. Το αγκάθι όμως συνεχίζει να παραμένει. Σε σύντομο χαιρετισμό εκπροσώπου του συνδέσμου σε νέους και παλιούς ποδοσφαιριστές ζητείται από τους φορείς της πόλης (νομάρχη, δήμαρχο) να δώσουν λύση στο πρόβλημα της θύρας 1. Βέβαια ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της έντασης των αισθημάτων και της αντοχής απέναντι στην αδιαλλαξία. Τελικά, στην νέα αγωνιστική περίοδο 1998-99, στα πλαίσια της 2ης αγωνιστικής και στον άσφαιρο αγώνα της ΑΕΛ με την Αναγέννηση Καρδίτσας, την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 1998, οι  Μonsters κάνουν την παρθενική τους εμφάνιση στη θύρα 8, θεωρώντας δυστυχώς παροδική μια κατάσταση που στην πάροδο του χρόνου αποδείχθηκε μη αναστρέψιμη…