ΑΤΡΑΝΤΑΧΤΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ

Στη σκιά των επικείμενων εκλογών αρχίζει το νέο επαγγελματικό πρωτάθλημα υπό την αιγίδα της Super League. Mέσα σε αυτή τη βαθιά κρίση του θεάματος και την ταυτόχρονη απουσία νέων προσώπων το ελληνικό ποδόσφαιρο προσπαθεί τσαπατσούλικα να κλείσει την ψαλίδα με τις αυστηρές απαιτήσεις της UEFA που πλησιάζουν απειλητικά.

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ

Την Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου 2006 ο σύνδεσμος με μια λεπτομερή επιστολή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ανακοίνωσε την έναρξη συλλογής υπογραφών σαν μέτρο πίεσης απέναντι στην αδιαφορία του αρμόδιου υπουργείου. Για δώδεκα ημέρες στήθηκε και λειτούργησε περίπτερο στην πλατεία Ταχυδρομείου για τον σκοπό αυτό και με τη λήξη του χρονικού περιθωρίου που είχαμε θέσει από το ξεκίνημα αυτής της προσπάθειας, το αποτέλεσμα άγγιξε το νούμερο των 17178 υπογραφών.

ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ

Σε αυτούς τους εθιμοτυπικούς πια εθνικούς “εορτασμούς” κάθε χρονιάς ακούγονται με επαναληπτική ευκολία κλισέ με τα οποία μεγαλώσαμε μαζί τους και από μια απόλυτα φυσική αντίδραση ευχόμαστε να μην χρειαστεί να τα επικαλεστούμε ποτέ. “Λαοί χωρίς μνήμη είναι λαοί χωρίς μέλλον”.

Playmate…

Αν κάποιος που δεν ζει στη χώρα μας ενημερωθεί για την επικείμενη δίκη έντεκα οπαδών του ΠΑΟΚ και της ΑΕΛ σε μια υπόθεση που κοντεύει να κλείσει χρόνο, θα σχηματίσει την εντύπωση πως το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα αποτελεί έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο και δημοφιλή χώρο που προστατεύεται με υπερβάλλοντα ζήλο από τους αρμόδιους και τον νόμο.

Ο ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟΣ ΜΥΘΟΣ

Το “Μαύρο Βέλος” κίνησε την περιέργεια των θαμώνων των προπονήσεων με τα δυνατά μυώδη πόδια του και την ταχύτητα του αρπακτικού. Δεν έπαυε βέβαια να είναι μια επιλογή της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου , γεγονός που τον έθετε αυτόματα υπό αμφισβήτηση. Από την πρώτη προπόνηση παρουσιάστηκε ευέξαπτος, διεκδικητικός, συχνά αδικαιολόγητα βίαιος και απότομος στα οικογενειακά διπλά. Πολλοί διάβασαν αμέσως πάνω του τον χαρακτήρα του πολεμιστή, του νικητή. Το τεράστιο ποσό που συνόδευε την οψιόν αγοράς τον καθιστούσε σχεδόν απαγορευτικό για τα δεδομένα των βυσσινί, από την άλλη όμως στην Αλαβές τον είχαν σχεδόν ξεγραμμένο κι’ όταν περιστασιακά επέστρεψε από δανεισμούς φρόντιζαν να του δείχνουν την περιφρόνησή τους. Μετά το πρώτο διάστημα προσαρμογής, ο Ανρί του κάμπου πάτησε τα ογκώδη πόδια του στο χόρτο του Αλκαζάρ και δεν άργησε να σπρώξει την μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα. Και το έκανε ξανά και ξανά και καθάρισε τον ημιτελικό του κυπέλλου με τα Γιάννινα μόνος του. Είχε φτάσει η στιγμή για τους περισσότερο δύσπιστους να αφομοιώσουν και να αποδεχθούν το χαρακτηριστικό του πανηγυρισμό : το χέρι του τεντωμένο πάνω από τα μάτια του και το βλέμα του να εξετάζει κοφτερό και περήφανο στην εξέδρα το αποτέλεσμα της επιτυχίας του.



Στον προτελευταίο κρίσιμο αγώνα του πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό στο Αλκαζάρ ο Μαύρος πρίγκηπας έχασε δύο φορές την ευκαιρία να ανοίξει το σκορ για τους Βυσσινί : παραλίγο να αποδειχθεί μοιραίος για την ομάδα που είδε σαν το νέο μεγάλο βήμα στην καριέρα του. Ήδη οι συζητήσεις για τη φόρμουλα παραμονής του είχαν φουντώσει με την διοίκηση… Μόλις επτά λεπτά πριν την κανονική διάρκεια του τελικού του κυπέλλου, η μπάλα μπήκε σε μια ευλογημένη μακρινή τροχιά από τα πόδια του Φωτάκη. Το μαύρο αγρίμι άρχισε να καλπάζει προς το βυσσινί πέταλο. Πλησίαζε όλο και πιο κοντά, γρηγορότερος απ’ όλους, δυνατός και σίγουρος και συναντήθηκε με την ευχή, την επιθυμία των χιλιάδων οπαδών. Τα δίχτυα τινάχτηκαν σαν τρελά, το χέρι τεντώθηκε πάνω από τα τρελά μάτια που κοίταξαν με υπέροχη αλαζονεία την κερκίδα : ο θεός του ποδοσφαίρου είχε στείλει έναν έγχρωμο κατάσκοπο στην Ελλάδα. Λίγες μέρες μετά ο μυστηριώδης Ανρί αναζητήθηκε από τη διοίκηση για την περιβόητη ιστορία της κοκαϊνης. Πολλές ιστορίες ακούστηκαν για την αλήθεια, ιστορίες που έμπλεκαν μέχρι και απαγορευμένες ερωτικές σχέσεις και εκδικητικό στήσιμο του μαύρου στραϊκερ… Ο Ανρί τελικά εξαφανίστηκε σα να μην υπήρξε ποτέ. Πρόλαβε και βγήκε από την καθημερινή μας πραγματικότητα σχεδόν άφθαρτος αφήνοντας τους πάντες να θέλουν κι άλλο. Άφησε πίσω του ένα θρυλικό γκολ που δύσκολα θα ξεχαστεί και τη μορφή του στον χαρακτηριστικό πανηγυρισμό. Ο Ανρί του κάμπου συνεχίζει να δημιουργεί ιστορίες με την απουσία του, ο πιο πρόσφατος μύθος…

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΠΝΟΥΣ

Κρατώντας τα τυπικά χαρακτηριστικά του μεσογειακού μας ταπεραμέντου, είναι εύκολο να ζητήσουμε τη στιγμιαία άμεση απόλαυση και να θυσιάσουμε την ιερή σκοπιμότητα ενός σωστού προγραμματισμού. Οι “πρώτες” των ομάδων έχουν καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια σαν γιορτές ειδικά στις περιπτώσεις που δεν υπάρχουν προβλήματα και ο ορίζοντας είναι καθαρός κι ελεύθερος για όνειρα.Δύσκολο να ξεχάσει κανείς την πρώτη της ΑΕΛ στα Δένδρα πρίν από δύο χρόνια, ακριβώς με την επιστροφή της στην κατηγορία των μεγάλων. Τρεις χιλιάδες και πλέον κόσμος μετακινήθηκαν με αυτοκίνητα και μηχανές (υπήρξαν και οι θαρραλέοι των ποδηλάτων) και μέσα σε έναν αφόρητο καύσωνα, έστησαν ατμόσφαιρα καυτού ντέρμπι στο ήσυχο χωριό των λίγων ανύποπτων κατοίκων δημιουργώντας και κυκλοφοριακό κομφούζιο. Πέρυσι, ο κόσμος ήταν σαφώς λιγότερος ενώ όσο άρχισε να απομακρύνεται η ζεστή επαφή με το προβληματικό παρελθόν της Β’ και Γ’ Εθνικής, οι απαιτήσεις φούσκωσαν βιαστικά και οι μουρμούρες άρχισαν να γίνονται γκρίνια. Φέτος, μέσα στους πολύχρωμους καπνούς των οργανωμένων αυτές οι γκρίνιες δεν ξορκίστηκαν ούτε με το ατσάλινο επιχείρημα του κυπέλλου. Δυστυχώς κάποιοι δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα, ζουν πραγματικά σ’ έναν δικό τους παράλληλο κόσμο όπου τα δεδομένα είναι απόλυτα ελεγχόμενα από τους διακαείς πόθους τους σα να βρίσκονται σ’ ένα παιχνίδι Playstation… Το χειρότερο από όλα είναι πως οι άνθρωποι αυτοί αγαπούν αληθινά την ομάδα και καίγονται να τη δουν να γιγαντώνεται ξανά, γεγονός που σε εμποδίζει να βρείς το πάτημα του δόλου και να γίνεις επιθετικός απέναντί τους. Απλά είναι τυπικοί έλληνες φίλαθλοι, με την αλλαζονική ελαφρότητα του απαιτητικού οπαδού και την περιορισμένη μνήμη. Είναι αυτοί που προτιμούν να γιορτάσουν την πρώτη της ομάδας όπως αυτοί τη φαντασιώνουν για να ικανοποιήσουν ένα στιγμιαίο όραμα παρά να δεχθούν τη λογική της πραγματικότητας : για να φέρεις στην ομάδα σου παίκτες που θα κάνουν την διαφορά ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ να στενέψουν τα περιθώρια των επιλογών τους. Εκεί βρίσκεσαι κι αυτό πρέπει να αποδεχθείς Τ - Ω - Ρ - Α! κι’ αν το αποδεχθείς αυτό τη δεδομένη στιγμή, τότε μετά από ένα, δύο ή τρία χρόνια ίσως η πρώτη της ομάδας σου να γίνεται και όπως την φαντάζεσαι : με τους πρωτοκλασάτους νεοφερμένους να βγαίνουν από τους καπνούς και να αποθεώνονται. Μέχρι τότε επιβάλλεται η ουσία να νικά πάντα το στιγμιαίο εντυπωσιασμό, έστω και εάν είναι κόντρα στην ενθουσιώδη φύση μας…

ΑΡΣΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΠΑΛΟΤΗΤΑ

Μετά τα γνωστά γεγονότα της Παιανίας και μέσα σε ότι επακολούθησε, το κίνημα του συνδεσμίτη – οπαδού δέχτηκε μια απίστευτη επίθεση που ήταν χαρακτηριστική της ακρότητας που μας διακρίνει σε ανάλογες περιπτώσεις. Ξαφνικά η πολιτεία υπερέβαλλε εαυτόν σε δηλώσεις, πρωτοβουλίες, εξαγγελίες μέτρων και καυχήθηκε σε μια αμυντική τακτική πανικού για την αποτελεσματικότητα του νέου αθλητικού νόμου και την «παραδειγματική τιμωρία των χούλιγκανς».

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΠΟΧΡΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΩΝ

Όταν η πολιτεία πήρε την απόφαση για να εντάξει θεωρητικά τους συνδέσμους στο ευρύτερο πλαίσιο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, παρουσιάζοντας το περιβόητο άρθρο 41Β, ισχυρίστηκε πώς όλη αυτή η μεγάλη γραφειοκρατική αναστάτωση που έφερνε θα δημιουργούσε έναν τρόπο ελέγχου στους οργανωμένους.