Η αποτυχία, η αδιαφορία ή η ασχετοσύνη μπορούν να εκδηλωθούν με πολλούς τρόπους. Όταν όμως είσαι πολιτικός ή “πολιτικάντης” για την ακρίβεια και χρωστάς την παράστασή σου απέναντι στην κοινή γνώμη τότε δεν υπάρχουν όρια, δεν υπάρχουν προσχήματα, δεν υπάρχουν κανόνες… Ξέραμε πως στις χώρες που φλερτάρουν με την απολυταρχία, η εξουσία είναι ο μοναδικός κανόνας.

Η εξουσία αποφασίζει πολλές φορές από την επιταγή της ανάγκης, της στιγμής, της σκοπιμότητας. Όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να αφαιρέσει “ετσιθελικά” την “πολυτέλεια” της αναστολής ή της εξαγοράς για όσους συλλαμβάνονται για επεισόδια σε γήπεδα ή στον περιβάλλοντα χώρο, επιστρατεύτηκε μια συνολική “γαργάρα” νομικών κι ένα αντισυνταγματικό έγκλημα διαρκείας τέθηκε σε λειτουργία. Με μια απλή επιδερμική εξέταση από οποιονδήποτε μέσο νομικό, το άμεσο συμπέρασμα της αντισυνταγματικότητας του περιβόητου αθλητικού νόμου προκαλούσε μια απίθανη απορία σε ανθρώπους που έφαγαν κυριολεκτικά τη ζωή τους μέσα στα δικαστήρια: “είναι αδύνατον να έχουν δικαστεί άνθρωποι με τον νόμο αυτό!”… Κι όμως ο επιλεκτικός δρόμος των αποβλήτων έστειλε αβασάνιστα στη φυλακή για συμμόρφωση νέους ανθρώπους ακόμα και για ρίψη κέρματος… Σήμερα ο κύριος Λιάπης με πολύ αγάπη για τον ελληνικό αθλητισμό και με σκοπό να επαναφέρει την οικογένεια στο γήπεδο ετοιμάζεται να ασελγήσει στο Σύνταγμα, να διασκευάσει τους κανόνες του και μέσα στο γενικό κλίμα σιωπής, συνωμοσίας και αδιαφορίας να κάνει συνεργούς του νομικούς που θα αυτοαναιρεθούν στην προσωπική τους μυστικότητα.Ασύλληπτες καταπατήσεις των αυτονόητων ετοιμάζει ο κύριος Λιάπης για να γυρίσει η οικογένεια σ’ ένα γήπεδο που δεν έχει ουρητήρια. Ο Μίστερ “Μέγαρο Μουσικής” μάλλον θεωρεί πως το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ένα περιζήτητο, υπερπολίτιμο προϊόν και οι συνδεσμίτες στερούν από τις οικογένειες που περιμένουν φοβισμένες στην ουρά αυτή την υπέροχη αίσθηση και απόλαυση. Γιατί δεν λέτε επιτέλους την αλήθεια; Γιατί δεν δείχνετε το αληθινό σας πρόσωπο και τον ολοκληρωτικό σας χαρακτήρα; Γιατί δεν ομολογείτε πως σε ό,τι θεσπίσατε και εμείς συνεργαστήκαμε έστω κι αν ήταν αυταρχικό, τελικά εσείς αδιαφορήσατε στην πράξη; Γιατί δεν ομολογείτε ότι είστε άσχετοι και επικίνδυνοι; Γιατί αρνηθήκατε αμέτρητες φορές τον διάλογο; Τι φοβάστε επιτέλους; Η “λογική” σας είναι επικίνδυνη αλλά δυστυχώς για όλους εμάς εφαρμόζεται σε έναν χώρο που έχει ήδη απαξιωθεί από το “πλήθος”. Σε μια χώρα ατιμώρητων σκανδάλων, προκλητικών αυθαιρεσιών μπορείτε άφοβα να κάνετε την κούφια επίδειξη ισχύος σας στους οργανωμένους οπαδούς γενικεύοντας εδώ την αυτονόητη πραγματικότητα πώς σε κάθε κοινωνικό σύνολο υπάρχουν και οι κακοί , οι επικίνδυνοι. Κύριε Ιωαννίδη ελπίζουμε να διακόψετε τον διακοσμητικό σας ρόλο πριν βγουν τα τανκς στους δρόμους…